 Schoolvoorbeeld van een buitenplaats
Huis te Manpad is een mooi voorbeeld van een goed bewaarde buitenplaats. Dat het bezit tweehonderd jaar bewoond werd door één en dezelfde familie is het behoud ten goede gekomen. Ook met latere bewoners heeft deze buitenplaats veel geluk gehad. Toen de huidige bewoner, kunsthistoricus René Dessing, besefte hoe belangrijk ze zijn én hoe onbekend, riep hij 2012 uit tot Jaar van de Historische Buitenplaats.
 Antieke zwart marmeren schouwen
Steenhouwer Marcel Verkuijl ontwikkelde een fascinatie voor zwart marmer sinds hij ruim tien jaar geleden op een Belgische rommelmarkt een antieke schouw van dit kostbare materiaal kocht. Tegenwoordig verdient hij er zijn brood mee.
 Een goed gevulde linnenkast
Het woord ‘meubel’ is afgeleid van het woord mobiel: meubelen zijn de verplaatsbare objecten in het woonhuis. Door het gebruik, de aanschaf en de plaatsing van meubelen drukken vrouwen sinds mensenheugenis een stempel op de ontwikkeling ervan. Zelfs de vormgeving is er door beïnvloedt. Zo werd bijvoorbeeld de armstoel in de achttiende eeuw aangepast aan de brede hoepelrokken van de dames aan het Franse hof.
 Rebellie tegen de rechte lijn
De architectuur- en kunststroming de Amsterdamse School komt steeds meer in de belangstelling te staan. De beweging, die in de jaren twintig van de vorige eeuw furore maakte, is voor velen nog steeds een bron van inspiratie. Wat opvalt is de haast symbiotische relatie van de architectuur met de binnenhuisarchitectuur en uiteenlopende kunstdisciplines.
 Binnenkijken in voormalige bakkerij
Elk oud huis heeft zijn eigen verhaal. Iedere nieuwe bewoner brengt bovendien zijn eigen geschiedenis mee. Het is de kunst om deze verhaallijnen met een goed interieurplan samen te vlechten. Bij een oude bakkerij in Blaricum lukte dat verrassend goed.
 Verscholen Twentse parel
De eerste krokussen steken hun kop op tussen het met rijp bedekte gras, terwijl het vroege ochtendzonnetje haar eerste plaagstootjes uitdeelt aan koning winter. Raymond Strikker, eigenaar van Landhuishotel De Bloemenbeek, voelt zich thuis in het dal van de gelijknamig meanderende beek.
 Hernhutters drukten een belangrijk stempel op Zeist
Willem Adriaan II, graaf van Nassau, vrijheer van Zeist en Driebergen, heer van Bergen, wist zich geen raad met Slot Zeist en het enorme landgoed dat zijn grootvader had aangelegd. Hij wilde er graag vanaf, maar kon geen koper vinden. Tot op een goede dag de Amsterdamse regent en schatrijke ijzerhandelaar Cornelis Schellinger het landgoed aankocht als woongebied voor de Hernhutters. Die woonden op dat moment in IJsselstein, maar hadden het daar niet naar hun zin.
 Herstel van 500 jaar oude muurschilderingen
De restauratie van een ogenschijnlijk eenvoudig winkelpand in de binnenstad van ’s-Hertogenbosch bracht een ongelooflijke rijkdom aan het licht. De bouwconstructie, het bouwmateriaal, de muurschilderingen en het stucwerk brengen de bezoekers vijfhonderd jaar terug in de tijd.
 Het genot van een houten huis
Al ruim vijftig jaar bewonen Hannie en Leo Poelmeijer hun karakteristieke Zaansgroene houten huis in het dorpje Westzaan, onder de rook van Amsterdam. Na een halve eeuw genieten zit hun taak erop. Het rijksmonument wacht op een nieuwe eigenaar met eenzelfde grote liefde voor hout.
 Geluk en voorspoed door bouwoffer
Sinds de vroege oudheid worden voorwerpen begraven of ingemetseld om het kwaad af te wenden en voorspoed af te dwingen. Dorien Pronk-Roobeek, telg uit een oud loodgietergeslacht, kwam toevalligerwijs in aanraking met dit fenomeen en blies het nieuw leven in.
|
